Czad
Czad lezy w środkowej Afryce. Na większej części terenu rozciąga się Kotlina Czadu. Północ zajmuje wulkaniczny masyw Tibesti ( Emi Kussi – 3415 m.) oraz występują pustynie i wadi – suche doliny.
Wschód zajmują wyżyny: Wadaj, Ennedi i Erdi. Rzeki występują tylko na południu, główne z nich to: Logone i Szari. Na zachodniej granicy leży Czad - ogromne jezioro bezodpływowe.
Czad | Społeczeństwo Czadu jest silnie zróżnicowane religijnie i etnicznie (by knobil)
Pogoda i przyroda w Czadzie: na północy klimat zwrotnikowy kontynentalny skrajnie suchy, a na południu podrównikowy suchy, stopniowo zmieniający się w wilgotny. Od maja do października trwa pora deszczowa. Wtedy na południu zdarzają się liczne burze.
Na południu ciągną się sawanny z akacjami i baobabami. Na północy występuje roślinność półpustynna i pustynna (krzewinkowa i trawiasta). Masyw Tibesti porastają rośliny śródziemnomorskie, m.im. drzewiasty wrzosiec.
Zwierzęta Czadu: węże, skorpiony, krokodyl, hipopotamy, czaple, ibisy i pelikany.
Główne atrakcje Czadu: W stolicy Czadu, Ndżamenie, trzeba odwiedzić muzeum narodowe, gdzie można podziwiać bogate zbiory środkowoafrykańskiej sztuki oraz odwiedzić liczne bary i udać się na kolorowe bazary. Trzeba również pojechać na wycieczkę do któregoś z kilku rezerwatów przyrody lub parków narodowych, aby w naturze przyjrzeć się dzikim zwierzętom i chronionym gatunkom afrykańskich roślin, np. do Parku Narodowego "Zakouma".
Czad | Ndżamena – stolica Czadu (by afcone)
Historia kraju: Do obszarów dzisiejszego Czadu europejczycy przybili w XIX w. W 1910 kraj zagarniają Francuzi, w ich rękach jest do 1960, kiedy to Czad uzyskuje niepodległość. W kraju rozpoczynają się rządy dyktatora prezydenta Tombalbaye W 1965 wybucha konflikt między władzą centralną a muzułmańskimi rebeliantami w północnych rejonach kraju. W 1973 wojska libijskie zajmują Pas Aozou. W 1975 w zamachu ginie prezydent Tombalbaye u zaczynają się rządy wojska. W 1978 powstaje rząd jedności narodowej z Hissené Habré na czele. W 1980 walki z zwolenników polityki prolibijskiej i profrancuskiej i wygrana prolibijskich zwolenników. Plany zjednoczenia obu państw w 1981, ale sprzeciw Francji i libijskie oddziały opuszczają Czad. Wojska Hissene Habre obalają prezydenta Goukouni Oueddi. Pomoc Francji walce z Libijczykami i odzyskanie Pasa Aozou w 1987. Dyktatorskie rządy Habre, kolejny zamach stanu 1990. Władze przejmuje Idriss Déby i wprowadza demokrację. Walki o władze i na tle etnicznym nadal trwają. W 2005 nieudany zamach stanu rebeliantów na stolicę. Prezydent Idriss Deby, sprawuje urząd prezydenta już 3 kadencję.
