Algieria
Algieria leży w Afryce Północnej. Graniczy z Tunezją, Libią, Nigrem, Mali, Mauretanią oraz Marokiem. Północną granicę wyznacza nabrzeże Morza Śródziemnego.
Algieria | Mieszkańcy jednej z algierskich wsi (by indigoprime)
W II i III wieku p.n.e. terytorium dzisiejszej Algierii zamieszkiwali Berberowie, twórcy jednej z wysokorozwiniętych cywilizacji w owym czasie. W XI wieku p.n.e. obszary te weszły w skład Kartaginy a po jej zdobyciu przez Rzymian w 146 r. p.n.e. stały się one częścią imperium rzymskiego. Po upadku Rzymu część przynależnych mu terytoriów zajęli Wandalowie, a następnie Bizantyjczycy. Od VII w n.e. rozpoczął się okres kolonizacji Arabskiej a tutejsza ludność została poddana islamizacji. W XV wieku zaczęli się tu pojawiać piraci berberyjscy, co doprowadziło do ataku Hiszpanów i zajęcia przez nich dwóch portów w Oranie i Algierze. By przeciwdziałać ekspansji hiszpańskiej zwrócono się więc o pomoc do sułtana tureckiego i tak obszar ten został objęty zwierzchnictwem Turcji począwszy od 1519 roku.
Ostatecznie jednak w roku 1830 Francuzi podbili Algier i rozpoczęli ekspansję w głąb lądu, a Algieria stała się ich kolonią. Po I wojnie zaczęto przywracać miejscowej ludności utracone wcześniej prawa, lecz kraj ten ciągle był uzależniony od Francji. Na tym tle w roku 1946 wybuchło powstanie, a w końcu w 1962 ogłoszono niepodległość Algierii. Początki państwowości nie były łatwe. Załamanie gospodarcze i chwiejna sytuacja polityczna doprowadziły w końcu do wojny domowej. Obecnie bezpieczeństwo poprawia się, choć sytuacja polityczna w dalszym ciągu nie jest zbyt stabilna.
Angola
Republika Angoli jest państwem afrykańskim leżącym w jej południowo-zachodniej części, nad Oceanem Atlantyckim. W skład „diamentowego” państwa wchodzi także Kabinda. Angola graniczy z Kongiem, Demokratyczną Republiką Konga, Zambią oraz Namibią.
Angola | Miradouro da Lua (by jlrsousa's buddy icon jlrsousa)
Powierzchnię Angoli kształtuje przede wszystkim płaskowyż, który w części środkowo-zachodniej przechodzi w Wyżynę Bije z najwyższym szczytem Moko (2620 m n.p.m.). Płaskowyż obniża się delikatnie w części północno-wschodniej i wschodniej. Strefę przybrzeżną stanowi wąska nizina, linia brzegowa jest mało różnicowana. W Angoli płynie wiele rzek z wodospadami (m.in. rzeki Kuanza, Kubango). Rzeki południowe okresowo wysychają, ta część kraju jest prawie bezludna.
Angola zachwyca zróżnicowaniem szaty roślinnej (wilgotne lasy równikowe z mahoniem w Kabindzie, widne lasy zrzucające liście w porze suchej, sawanna drzewiasta, sawanna trawista z akacją i baobabem, roślinność półpustynna i pustynna), wśród której żyje wiele gatunków zwierząt m.in. gepardy, słonie, nosorożce (białe i czarne), żyrafy, lwy. W rzekach można spotkać hipopotama lub krokodyla. Bogactwem wód przybrzeżnych są sardynki, wieloryby, żółwie morskie, homary i krewetki. W Angoli powstało pięć parków narodowych ( Iona, Cameia, Quicama, Bikuar, Mupa) oraz kilka rezerwatów przyrody.
Burundi
Burundi leży we wschodniej Afryce, jest położone nad jeziorem Tanganika. Teren wyżynno – górzysty. Największa wyżyna kraju ma wysokość do 1500 do 2000 m.npm., na zachodzie występują zrębowe góry (do 2760 m.), na południowym zachodzie położone jest jezioro Tanganika.
Nad jego brzegami oraz nad rzeką Ruzizi ciągnie się aluwialna nizina. Inna główna rzeka Burundi, obok Ruzizi, to Malagarasi.
Burundi | W Burundi uprawia się głównie banany, maniok i sorgo oraz ryż, proso i pszenicę (by ricephotos )
Pogoda i przyroda: klimat górski w strefie równikowej wilgotnej. Od czerwca do sierpnia występuje pora sucha. W innych miesiącach padają deszcze i często zdarzają się burze. Suma opadów w ciągu roku waha się od 1000 do 2000 mm.
Na wyżynie rośną bujne sawanny i lasy sawannowe. W górach występują wiecznie zielone lasy równikowe.
Zwierzęta Burundi to lwy, słonie, nosorożce, hipopotamy, żyrafy oraz liczne gatunki ptaków.
Główne atrakcje: W Bużumburze trzeba zobaczyć XIX-wieczne budowle wojskowe, belgijską i niemiecką zabudowę kolonialną, muzeum prezentujące sztukę z tego rejonu oraz spędzić trochę czasu w wielu gwarnych barach i restauracjach. Należy też udać się do lasów równikowych lub na sawannę, by poobserwować dzikie zwierzęta Afryki w naturalnym środowisku życia, np. Parc National de la Kibica organizuje wyprawy safari. Nad jeziorem Tanganika możemy popłynąć w rejs aż do Tanzanii. Ciekawa jest również wyprawa do źródeł najsławniejszej afrykańskiej rzeki – Nilu.
Czad
Czad lezy w środkowej Afryce. Na większej części terenu rozciąga się Kotlina Czadu. Północ zajmuje wulkaniczny masyw Tibesti ( Emi Kussi – 3415 m.) oraz występują pustynie i wadi – suche doliny.
Wschód zajmują wyżyny: Wadaj, Ennedi i Erdi. Rzeki występują tylko na południu, główne z nich to: Logone i Szari. Na zachodniej granicy leży Czad - ogromne jezioro bezodpływowe.
Czad | Społeczeństwo Czadu jest silnie zróżnicowane religijnie i etnicznie (by knobil)
Pogoda i przyroda w Czadzie: na północy klimat zwrotnikowy kontynentalny skrajnie suchy, a na południu podrównikowy suchy, stopniowo zmieniający się w wilgotny. Od maja do października trwa pora deszczowa. Wtedy na południu zdarzają się liczne burze.
Na południu ciągną się sawanny z akacjami i baobabami. Na północy występuje roślinność półpustynna i pustynna (krzewinkowa i trawiasta). Masyw Tibesti porastają rośliny śródziemnomorskie, m.im. drzewiasty wrzosiec.
Zwierzęta Czadu: węże, skorpiony, krokodyl, hipopotamy, czaple, ibisy i pelikany.
